تقدیم به بهترینم///

به اسمان مينگرم

باز هم رسید ..........

باز هم جمعه شب

دلم میگیره

دلم میگیره وقتی به اسمان جمعه نگاه می کنم

شاید رازی در این شب واین اسمون غمگین باشه .....

انگار................

انگار رازی در این شب است ...

مثل اینکه ستاره ها چیزی مخوان بگن .

این اسمان.....................

دنیا را دوست دارم

بهار را میبینم

                       دنیا که چنین گسترده است .

                       از سرزمینی اغاز خواهم کرد ....

                    که بهتر از همه اون رو می شناسم

                  اما سرزمین من نیز بسیار پهناور است

                 بهتر است از شهرم شروع کنم ................

                          اما شهرم نیز وسیع است

                        بهتر است از خیابانم اغاز کنم

                      نه از خانه . نه از خانواده ام  .......

                 خیر . از خودم اغاز خواهم کرد ..................   

                           تا سرمای سوزان زمستان

                           تا گرمای جان بخش تابستان

                           باز هم رسید ..................

                            فصلی زیبا

                            تابستان را میگویم

                            شاید ان.........

                            شاید ان گرمای سوزان

                           رازی دارد که در خود

                           پنهان می کند ......

                   فکرت ابی بنگر ..........................

                    اسمان ابیست ولی بعضی ها

                  بغضی ها ان را به رنگ دل خود

                   که رنگی سیاه است میبینند

                           سیاه را نابود کن

                           و رنگ دل پاکت را

                 بر ان نقش ببند به رنگ زیبای اسمان

                              ابی

دیگر خسته شده ام ...

دیگر زندگی کردن برای من سخت شده

دیگر زنده ماندن معنایی در وجود من نداره

و دیگر نمیخواهم ......

دیگر نمیخواهم کسی رو ببینم که داره میخنده

دیگه نمیتونم کسی رو ببینم که در غم و سوگ به سر می برد

ولی من .........

تحمل خودم سخت ترین چیز است ..

دیگر نمیتوانم ...

دیگر تاقت سخت است ...

خدایا کمک کن

کمکم کن تا زندگی را مثله دیا بزرگ و زیبا ببینم .

باز هم امد

اره پاییز را میگویم

فصلی را میگویم که در حال گذر است

و شاید این فصل حرفی با ما دارد ...

شاید مهر

ابان

اذر

از هوایش لذت میبرم

اره درسته باز هم

باز هم ...

باران را میگویم

میبارد

میرم زیر بارون

و به دنیا فکر میکنم

پاییز ...

موج پریشانی ام .. 

موجی است که منو به اعماق احساس

زیبایی های دنیا میبره

و بهم میگه که .....

امید رو هیچوقت از دلت بیرون نکن

حتی اگر .....

حتی اگر هیچ امیدی باقی نمونده

ولی

این امید زیباست

کاش دنیا نوشتنی بود ....

کاش اول عید هر سال خدا یه برگ سفید می گذاشت جلومونو می گفت داستان زندگیت رو توی امسال بنویس

کاش یه پاکن می داد دستت تا همه ناراحتی  های پارسالت رو پاک کنی

کاش دنیا یه دفتر بود که هم برگ پاکنویس داشت هم چکنویس.....

تو چکنویس هر چی دوست داشتی می نوشتی و توی پاکنویس اونی رو که درسته.....

دنیا خیلی ظالمه

دنیا خیلی خودخواه هست....

هرچی خودش خواست همون میشه...

بدون اینکه ازت بپرسه که راضی هستی یانه؟؟؟؟

دنیا قلب نداره

 احساس نداره

دلم از دنیا گرفته

دنیایی که

هیچوقت نخواست بدونه تو دلم چی می گذره

هیچوقت توجه نکرد که دلم چی می خواد

فقط گذشت

و تقدیرمو نوشت.......

فراموشت خواهم كرد

و تو را در مغاك بيابان خاطرات خاك خواهم كرد

تو ارزش زيستن در وجود چون من را نداشتي

تو به اندازه ي نگاهي نمي ارزيدي

تو در باور من رشد يافتي

من به تو ارزش و بها دادم

 من فراموشت خواهم كرد

همانگونه كه تو....

برای داشتنت هزاران آرزو داشتم

و برای دیدنت هزاران امید.........

برای رسیدن به دستانت هزاران بار سرود شاپرکها را زمزمه کردم

و برای سنگینی مژگانت لالایی گفتم

برای رسیدن به تو

تمام حضورت را با تار و پود وجودم عجین کردم

من شدم تمام تو  و تو شدی تمام .......... دیگری

برای رسیدن به تو گریستم     خندیدم    فریاد کردم    سکوت کردم

اما..... دریغ از یک نگاه

آری برای رسیدن به تو راهی نیست........

وقتی صدات می زنم آروم میشم

انگار که با صدا زدنت به یقین زندگی کردن می رسم

به روز

به روشنایی

با اینکه یه دنیا ازت فاصله گرفتم

ولی احساست می کنم

می دونم مثل همیشه مواظبمی

نزدیکمی

کمکم کن فاصله ها رو بردارم

کمکم کن

یا ارحم الراحمین

از هم حضور تو

حضور تو تمام گذشته ام بود

تمام من

تمام مریم

تمام دلتنگی ها

من با حضورت نفس می کشم

با حضور گذشته ای که سرشار از دلتنگی بود

گذشته سراسر خاکستری

سیاه

تمام من تمام تو بود

وتمام تو .......... دیگری!!!

چه سرنوشت غم انگیزی

که کرم کوچک ابریشم

تمام عمر قفس می بافت

ولی به فکر پریدن بود ...!!!!

این روزا که بهتر صدات می زنم قلبم آرومه

دلم محکمه

مطمئنم که تنهام نمی زاری

باور کن که غیر از تو هیچ امیدی ندارم

هیچ مرحمی ندارم

من نمی دونم با وجود یه الرحم الراحمین ، یه غفار

الذنوب مثه تو

 چرا ......؟؟؟؟؟

چرا محمد شد همه زندگیم

چرا بهش تکیه کردم

چرا دیر فهمیدم که نامرده

که پست

که هرزه ست....

خدایا !!!!

 من ازش نمی گذرم ، تو هم ازش ازش نگذر

از روزهای تکراری

از این شمارش روزها

از حساب کتاب از پس انداز

از خودم ، از همه

از زندگی

زندگیم شده کار - حساب کتاب - پس انداز برای آینده  - دغدغه فردا -آینده مجهول

دیگه بریدم

دلم می خواد نباشم

از همه چیز و همه کس خسته ام...

همه جا  برام تاریکه

کجایی آرامش؟

کجایی زندگی ؟

کجایی آینده روشن؟

با همه روسیاهیم

اومدم در خونت

در زدم

سلام کردم

اعتراف کردم

دعا کردم

ازت خواستم

وتو!!!!

با همه مهربونیت

درو باز کردی

نگام کردی

و بهم دادی هر چی رو که ازت خواستم

امسال خیلی زود حاجت گرفتم خیلی

من همیشه عهدامو میشکنم

همیشه بنده بدی میشم

وتو همیشه مهربون بودی و هستی

ازت ممنونم  یا ارحم الراحمین.......

هنوزم در پی اونم که میشه عاشقش باشم

مثل دریای من باشه منم چون قایقش باشم

هنوزم در پی اونم که اشکاموروی گونم بااون دستای پرمهرش کنه پاک و بگه جونم نکن گریه منم اینجام

بذاردستاتو تو دستام

تواحساس منومی خوای ......

   تموم آرزو هاتو تو یه دفتر بنویس نه به این خاطر که خدا

 آرزوهای تو رو بخونه بلکه به این خاطر که ما آ دما بعضی وقتها

 فراموش میکنیم چیزهایی که الان داریم یه روزی آرزوی مابودن